ГЕРОИН афганец Клинцы

Як я купив героїн і став зарабляць більш за маўклява родыцаў

Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.

Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.

Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.

Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.

Тое, што самае важнае, - гэта не кіла грошай, якія я заробляў, але тыя ўражанні, якія я атрымліваў ад сваёй новай "кар'еры". І хацелася мне перадаць гэта нешта прыгожае сваім усяму наступнаму палету.

Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.

І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!

Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.

Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.

Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.

У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.

На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!

Я, братан, расскажу тебе, как я купил закладки, влип в мир кокаина и отчаловал на электричке обдолбаный до головы. На деле, это была жесткая история, где я полный малак, побывал в дипе и кайфовал от шмали. Всё началось, братиш, когда я припаривался с бандой своих хомяков. Один из них, назовем его Второй, предложил нам новый кокс, который он откапал недавно. Были разговоры, что он скачал его у какого-то прикида, которому досталась свежая партия через каналы. Второй весь вадонился, чтобы его пороботать, и как всегда хотел срубить халу на этом говне. Я, как был малаком, понимал, что попаду с ними в дип, но тянуло меня пробовать новый наркошку. В итоге, договорились захватить некоторое количество денег, чтобы набрать кэги и на слетке, потом сорваться на электричку и рискнуть. Час "Х" настал, мы собрались в сговорленном месте. Второй притащил этот кокс, закладки ниже плинтуса, а я притаивался, чтобы снять с него бабла. Все шло по плану, пока мы не услышали шорох в кустах. Это оказался Дед, наш более опытный товарищ, который взялся проверить нас. Он рассказал, что сегодня здесь делают облаву на дурь, и надо быть осторожными. Но мы не парились, брат! Ведь деньги, которые они выкатывают на эти облавы, тупо фейк. Диперы, брат, дело несколько хитрее их, мы знаем, как им работать. Наконец-то, мы добрались до места закладки. Второй достал кокс и наши закладки разлетелись по поверхности. Я решил попробовать крохотную дозу, чтобы понять, что это такое. Это был первый шаг в мир, где ты перестаешь контролировать ситуацию, братиш. Со временем, кайфный эффект нарастал, и я чувствовал себя как на взлете. Мы с друзьями начали скалироваться, ржать до слез и вспомнить школьные истории. Когда кайф ушел, мы решили отправиться дальше, на нашу главную цель - электричку. Мы прогулялись до железнодорожной станции и спустились на платформу. День уже клонился к вечеру, и народ был в большом количестве. Но это нас не смущало, брат. Мы были на героине и просто кайфовали от всего, что видели. Купили билеты, проснулись в вагоне и начали процесс экстремального путешествия. Вагон был завален людьми, но это нам было чисто пофиг. Ведь мы не об их проблемах думали, а лишь о своих. Я вытащил кэг, разложил его на маленькую бумажку и начал шмалить. Вокруг голова смешивалась, все становилось размытым, и мы погрязли в пушечном дыму и легких людях. Мы были счастливы, братиш, хотя понимали, что это был только миг счастья. Электричка двигалась со свистом, и из окон были видны заброшенные дома и пейзажи. Мы забыли о реальности и просто кайфовали от своего безумного путешествия. Через некоторое время, электричка прибыла на конечную станцию. Мы вышли из вагона, всё еще обдолбанные, и просто блуждали по улицам города. Наши глаза были красными и расширенными, а речь была разговорчивой и бестолковой. В конечном итоге, братиш, наша экскурсия закончилась, и нам пришлось вернуться обратно. Мы снова сели в электричку и двинулись в путь. Но этот раз был уже не таким ярким, как первый. Мы были в недоумении, ощущали одиночество и понимали, что халы на этих говнодурях мы не заработали. Мы просто потратили много времени и денег на наш безумный трип.